قلعه سنگ «قلعه سنگ» كه قدمت آن به پیش از اسلام باز میگردد از بناهای این روستای تاریخی است. این قلعه دارای 12 برج است و گفته میشود در كنار این بنا روستایی زنده وجود داشته كه در دورهی حمله افغانها به ایران به طور کامل نابود و خالی از سكنه شده است. بنای آن بسیار مستحكم و دارای هشت برج سنگی است.
كاروانسرای جلوگیر كاروانسرای جلوگیر از سری كاروانسراهای شاه عباسی در فاصلهی سیزده كیلومتری روستای دماب و در حریم مراتع آن قرار دارد. این بنا از مجموعه كاروانسراهای كشوری دوره صفویه است. كاروانسرای جلوگیر دارای بنای بسیار مستحكم با خشت پخته است. در كنار كاروانسرا یك آبانبار وجود داشته كه بخش عمدهی آن تخریب شده است. موقعیت ساخت این بنا اگر چه اكنون دور از جادهی اصلی است اما در دورهی تاریخی خود در مسیر كاروانهای بازرگانی و در نقطهای مهم از نظر امنیت عمومی كشور بوده است. این ینا به شماره 9047 در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسیده است. هم اكنون از این بنا به عنوان مرغداری استفاده میشود.
قلعه علیاحمد «قلعه علیاحمد» دارای یك خانه اعیانی زیبا در دو طبقه است پنجدری در طبقه دوم و اتاق اربابی آن در داخل برج اصلی قرارداد. كارخانهی شیرهپزی این قلعه به مرور زمان تخریب شده است.
قلعه حاج
حسن قلعهی دُماب از بناهای مربوط به دورهی قاجاریه و توسط حاج حسن دُمابی (محبی) ساخته شده است. وی با درایت و تدبیر توانست بزرگترین قلعهی منطقه را که تا شعاع پنجاه كیلومتری مشابه آن دیده نمیشود، بسازد. اگر چه دُماب تا آن تاریخ چندین قلعه داشت، اما ساخت قلعه نو، توانست تمرکز قدرت و امنیت را برای ساکنان در مقابل یورشها و غارتهای راهزنان منطقه به ارمغان آورد تا آنجا كه گفته میشود در دورهای هیجده هزار من غلات در آن ذخیره شده بود. در سالهای ناامنی راهزنان توانستند با فریب قشون حکومتی امیر اکرم، قوای دولتی را وادارند قلعه دُماب را برای بازکردن در و در نتیجه غارت غلات داخل قلعه به توپ ببندد. اما به دلیل مقاومت و ساخت قلعه توپها کارا نبودند. قلعه دُماب دارای پنج برج و دیگر بخشهای یك بنای دفاعی مستحكم است. ضخامت پی این بنا به چهار متر میرسد. این بنا به شمارهی 9046 در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسیده است.
مسجد آبطالب مسجد آبطالب یا مسجد ابوطالب قدیمیترین مسجد دُماب است که زمان ساخت آن به قرن دوازده باز میگردد. بنای این مسجد از معماری سنتی تبعیت نكرده و شبیه ساختمانهای عادی است.
حسینیه دُماب «حسینیه دُماب» از نظر ابعاد نمایشی در معماری دارای ویژگیهای خاص است. این حسینیه تا دههی گذشته سكوهای نمایش تعزیه خود را به صورت ثابت و با نامهایی مانند سكوی شمر و سكوی امام به صورت مشخص حفظ كرده بود. بنای آن در دو طبقه و دارای زیرزمین است. در داخل بنا نیز قسمتی به صورت نیم طبقه برای نشستن زنان قراردارد.
